وقوع مکرر آفلاتوکسین B + در ذرت: پیوند کلیدی آلودگی از مزرعه تا انبار

ایمنی و کیفیت ذرت به عنوان یکی از اصلی ترین محصولات غذایی در کشور ما ارتباط مستقیمی با ایمنی مواد اولیه در صنایع غذایی و سلامت مصرف کنندگان دارد. در سال های اخیر ، مشکل فراتر از حد استاندارد آفلاتوکسین B (AFB) با فرکانس متوسط در زنجیره صنعت ذرت رخ داده است که نه تنها منجر به زیان اقتصادی محصولات کشاورزی می شود ، بلکه تهدیدی بالقوه برای سلامت کبد انسان است. برای پیشگیری و کنترل موثر آلودگی AFB ، لازم است از منبع آلودگی شروع شود و به طور سیستماتیک حلقه های خطر کل زنجیره از کاشت مزرعه تا مدیریت انبارداری مرتب شود.

کاشت مزرعه: عملیات آب و هوایی و کشاورزی خطرات پنهان آلودگی را مدفون می کند

شرایط محیطی در مراحل اولیه کاشت ذرت به طور مستقیم بر خطر آلودگی AFB تأثیر می گذارد. آب و هوای با دمای بالا و رطوبت بالا ، تولید مثل هاگ های کپک را به ویژه در مناطق تولید بارانی مانند جیانگ هوای و جنوب چین تسریع می کند. هنگامی که رطوبت خاک برای مدت طولانی بالای 80 درصد حفظ شود ، کپک های سمی مانند آسپرژیلوس فلاووس بیشتر احتمال دارد تولید مثل کنند. علاوه بر این ، اگر مشکل جوانه حامل بذر به شدت بررسی نشود ، منجر به سموم در مرحله نهال می شود. اگر آب آبیاری توسط فاضلاب کپک زده محصول آلوده شود ، ممکن است از طریق سیستم ریشه نیز به دانه جذب شود. شایان ذکر است که اگر آسیب مکانیکی در عملیات کشاورزی به موقع درمان نشود ، زخم به راحتی به کانال تهاجم کپک تبدیل می شود ، به ویژه در دوره شیوع بالای آفات ، آسیب مکانیکی ناشی از آفاتی مانند کرم ذرت بیشتر خواهد شد. افزایش احتمال آلودگی

برداشت و فرآوری اولیه: خشک کردن به موقع برای تسریع روند کپک زدن نیست

عملکرد نامناسب در فرآیند برداشت ذرت نقطه عطف مهمی در آلودگی AFB است. اگر زمانی که میزان آب دانه ها به کمتر از 14 درصد کاهش یابد ، برداشت کامل نشود ، محیط مرطوب شرایط ایده آلی را برای رشد کپک ها فراهم می کند. در تولید واقعی ، برخی از کشاورزان به دلیل عجله پیشرفت برداشت ، فرآیند خشک کردن را نادیده می گیرند ، به ویژه در هوای بارانی ، زمانی که خوشه های ذرت بیش از 48 ساعت در مزرعه روی هم چیده می شوند ، میزان آلودگی کپک دانه می تواند به بیش از 35 افزایش یابد. ٪. علاوه بر این ، اگر ذرت پس از خرمنکوبی از نظر ناخالصی غربال نشود ، دانه های کپک زده در دانه های معمولی مخلوط می شوند که منجر به افزایش موضعی غلظت سم می شود. تجهیزات در طول فرآیند پردازش به درستی تمیز نمی شوند و هسته های کپک زده باقی مانده نیز باعث آلودگی متقاطع می شوند. در این پیوندها ، کنترل رطوبت و جداسازی بذر کپک کلید پیشگیری و کنترل است.

مرحله ذخیره سازی: دما و رطوبت فرار تجمع سموم را تسریع می کند

پس از ورود به لینک ذخیره سازی ، ذرت همچنان با خطر آلودگی مداوم مواجه است. در حال حاضر نزدیک به 30 درصد از انبارهای شرکت های ذخیره سازی غلات کشورمان هنوز مجهز به سیستم های هوشمند پایش دما و رطوبت نیستند و در نتیجه رطوبت محلی طولانی مدت بالاتر از 15 درصد است. هنگامی که دما بالای 25 درجه سانتیگراد حفظ می شود ، سرعت تولید مثل قالب به طور تصاعدی افزایش می یابد. مطالعات نشان داده است که وقتی ذرت در دمای 28 درجه سانتیگراد و رطوبت 18 درصد به مدت 15 روز نگهداری می شود ، محتوای AFB می تواند از 0.1 میکروگرم بر کیلوگرم به 2.3 میکروگرم بر کیلوگرم افزایش یابد. علاوه بر این ، تهاجم مجدد آفات ناشی از بسته بندی آسیب دیده ، انتشار متقابل کپک ناشی از ذخیره سازی مخلوط دسته های مختلف ذرت ، و تجمع رطوبت و گرمای موضعی ناشی از نقص طراحی سیستم تهویه ، همه عوامل آلودگی هستند که باید در فرآیند ذخیره سازی از آنها جلوگیری و کنترل شود.

در مواجهه با خطر آلودگی AFB در تمام حلقه های زنجیره صنعت ذرت ، معرف تشخیص سریع ایمنی مواد غذایی که به طور مستقل توسط Wuhan Yupinyan Bio توسعه یافته است ، می تواند غربالگری سریع نمونه های مزرعه ، هسته های خریداری شده و محصولات نهایی انبار شده را از طریق طلای کلوئیدی محقق کند. immunochromatography و نتایج تشخیص دقیق را می توان در عرض 15 دقیقه به دست آورد. معرف از آنتی بادی های مونوکلونال خاص استفاده می کند و حد تشخیص AFB می تواند به 0.1 میکروگرم بر کیلوگرم برسد که بسیار کمتر از مقدار حد استاندارد ملی است و پشتیبانی فنی کارآمدی را برای کنترل کیفیت کل زنجیره ذرت فراهم می کند. از طریق شناسایی دقیق و تشخیص سریع پیوندهای آلودگی ، شرکت ها می توانند مدیریت کاشت ، فرآیندهای پردازش برداشت و شرایط ذخیره سازی را بهینه کنند و خطر مازاد AFB از منبع را برای اطمینان از ایمنی مواد غذایی کاهش دهند.